หลังจากคอสงานโออิชิคอสเพลย์แล้ว ขาขวาก็เจ็บเนื่องจากน้ำหนักของเกราะ

 

เกือบๆ 35 กิโล ( ทั้งๆที่พี่โม่งทำน้ำหนักเบาที่สุดแล้วนะ ) พอหลังจากไปออกรายการ คลับ 7 

 

ขาก็เดี้ยงไป 1 อาทิตย์ในบัดดล ทำเอาไปงานแคปซูลไม่ได้....แง๊............-.-....

 

...แต่มันก็ไม่ได้รู้สึกอะไรมากมายเท่ากับโทรศัพท์สายนึง.....ที่น่าหมั่นไส้มากๆ

 

ไม่ได้เดือดร้อนอะไรพี่โม่งหรอก แต่มันขำดี.........

 

เลยลอกบทสนทนาเด็ดๆมาให้ดูกัน........

 

**** ขออนุญาตเซนเซอร์ตามจรรยาบรรณ (แต่ก็รู้ๆกันอยู่ดีู่แหละวะ ว่ามะ..เดายากเนอะ-*-")

 

...เป็นสายของคนในบริษัท***ผู้นำเข้าอนิเมที่พวกพี่โม่งคอสวันงาน***

เค้าต้องการให้กันดั้มของชมรมเชียร์ไปโชว์ตัวงานวันแถลงข่าววันอังคาร

พี่โม่งก็เลยบอกราคาไปจำนวนนึง+ค่ารถที่ต้องเช่าขนกันดั้มไป

 

คุณ ***// "แพงจังเลยค่ะ เราจ่ายแค่ **00 ก็ได้ทีม***ครบเซตแถมตัดต่อซาวน์พร้อมเลยนะคะ"

 

พี่โม่ง   // "ก็เพราะชิ้นส่วนของผมเยอะกว่าพวกเค้า แถมต้องมีทีมงานช่วยใส่ด้วยน่ะครับ"

 

............ช๊อตแรก..........มีการเปรียบเทียบราคากันด้วยแหละ-3-

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

คุณ***//"ความจริงก็แค่อยากจะให้มาคอสสนุกๆเท่านั้นเองน่ะค่ะ ไม่ได้อยากจ้างหรอก" 

 

พี่โม่ง   // " ขอโทษนะครับ วันที่สองมันวันอังคาร....เค้าเรียน/ทำงานกันหมดแหละครับ"

 

...........ช๊อตสอง...-......-...รู้สึกแปลกๆเพิ่มขึ้น ...อยากจะพูดอะไรกันแน่?

--------------------------------------------------------------------------------------------

คุณ***// "ต้องเตรียมตัวก่อนด้วยเหรอคะ?"

 

พี่โม่ง// "ครับ ต้องเตรียมร่างกายคนใส่ด้วย และต้องตรวจเช็คของและซ่อมแซมก่อนเสมอด้วยน่ะครับ"

 

คุณ***//"จริงจังเหลือเกินนะคะ คนอื่นๆไม่เคยเรื่องมากขนาดนี้เลยค่ะ"

 

พี่โม่ง//".........................."

 

คุณ***//"งั้นจะติดต่อกลับอีกทีนะคะ ต้องเอาไปคุยอีกทีนะคะ สวัสดีค่ะ"

 

พี่โม่ง//".....................ครับ...สวัสดีครับ"

 

-------------------------------------------------------------------

 

 

ไม่ต้องโทรมาอีกแล้วก็ได้นะครับ.....ผมมีคำตอบในใจไว้ตอบพรุ่งนี้แล้วล่ะครับ -3-

 

พวกเราเป็นคอสเพลเยอร์นะครับ ไม่ใช่ลูกจ้างคุณ  พูดซะน่าเกลียดเชียว

 

 ไม่ให้เกียร์ติกันเลยพับผ่าสิ......

----------------------------------------------------------------------------------------

 

 

 

 

edit @ 27 Aug 2008 18:00:31 by "พี่โม่ง" แห่ง ชมรมเชียร์

 

   มนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตที่น่าพิศวง....

พิศวงที่มีพลังในการสร้างสรรค์เพราะการแสวงหา

พิศวงที่มีความพยายามอย่างเหลือล้นเพราะไม่ยอมแพ้

พิศวงที่มีความฉลาดมากที่สุดในสิ่งมีชีวิตทั้งปวงในพิภพนี้เพราะชดเชยเรื่องด้อย

พิศวงที่มีความรักต่อพวกพ้องอย่างแน่นแฟ้น

 

.........แต่มันก็มีด้านมืดบางด้านที่น่าพิศวง..............เช่นกัน

 

พิศวงที่สามารถเห็นสิ่งดีงามเป็นเลวร้ายได้เพียงเพราะอคติ

พิศวงที่เห็นสิ่งต่อหน้าเป้นสิ่งที่ลับหลังเพราะความระแวง

พิศวงที่เห็นผู้ที่ทำสิ่งต่างๆช่างน่ารังเกียจเพียงเพราะข้ามหน้าข้ามตา

พิศวงที่มีความคิดร้ายต่อผู้อื่นอย่างร้ายกาจเพียงเพราะสู้ต่อหน้าไม่ได้

 

วนเวียนกันไปไม่จบไม่สิ้น ดี-เลว ไหลเวียนปะปนกัน เป็นกงล้อแห่งชะตากรรม....ไร้ที่สิ้นสุด....

..........ตอนที่เราเริ่มจะทำอะไร ก็จะมีมิตรมาช่วยเหลือ มาเกื้อหนุน ค้ำจุน

ผู้ที่มองจุดหมายเดียวกับเราไม่ย่อท้อ ไม่หวั่นไหว ทุ่มเท เสียสละ  ...........

.........แต่ในอีกด้านหนึ่ง นั่นคือเสียงด่าทอ ดูถูก เหยียดหยาม สบประมาท ให้ร้าย ป้ายสี ....

มาจากผู้ที่ไม่ได้เห็นด้วยกับเรา ผู้ที่เกลียดเรา ผู้ที่ชิงชังเรา

 

............เสมือนการทดสอบของชะตากรรม....ผู้พ่ายแพ้มีแต่พบจุดจบ......

 

.....แต่พอมันจบลงด้วยชัยชนะของผู้ที่ได้กระทำ  เสียงด่าทอดูถูกลับหลังก็ยังจะตามไปต่อ

...............เสมือนเงาตามตัวเรา...................

 

 ...คงเพราะการนินทามันง่ายกว่าทำเอง 

 ไม่ต้องตกเป็นเป้า ไม่ต้องรับผิดชอบคำของตน ไม่ต้องเผชิญหน้า

เสมือนขี้เถ้ามืดดำที่ลอยไปตามลม สักพักก็สลายไป  จับมือใครดมไม่ได้

................มันง่ายดีเนอะ...............ท่านๆทั้งหลาย.................

 

---------------------------------------------------------------------------------------------

---------------------------------------------------------------------------------------------

 

ตอนที่เริ่มโปรเจคกันดั้มเมื่อครั้งนั้น พี่โม่งจงใจปิดโครงการไว้

เพื่อหลบขี้ปากคนที่ชอบสบประมาท....บอกตรงๆว่าไม่ชอบคนสบประมาท รึนินทา

แต่พอหลังจากการประกวดในงานๆนึงเสร็จสิ้น สิ่งที่ปิดไว้ก็ปิดไม่ได้เสียแล้ว

หลังจากยินดีกันถ้วนหน้า พี่โม่งก็ได้ยินเสียงสดับเล็กๆในความมืดจำนวนมากมาย

คำด่าทอให้ร้ายป้ายสีติฉินนินทากาเล....เทประดังเข้ามาเป็นเงาตามตัว......

- จ้างทำทั้งสามตัวมาประกวด

- สั่งจากญี่ปุ่นมา

- ฮั๊วกับกรรมการ

- ผู้ใหญ่รังแกเด็ก

- อยากดัง  

- ไม่เป็นมิตรกับคนคอส

- แกล้งป่วยเรียกร้องความสนใจ

.................สารพัดสารเพ..............และอีกมากมาย.....

จะด่าจะว่าลับหลังยังไงก็ไม่ขอตอบโต้ละกันนะ พี่โม่งเบื่อ.....

แต่อย่าให้จับได้จังๆนะว่ามันหลุดออกมาจากปากใคร..... ^  ^*

...............................

แล้วอีกอย่าง ด่าว่าพี่โม่งคนเดียวไม่ว่า ................

อย่ามาจาบจ้วงบุพการีพี่โม่งและคนของพี่โม่งเลย

พ่อแม่เป็นสิ่งที่สูงค่าเกินกว่าจะมีคำที่พลั้งปากไปมาทำให้แปดเปื้อน

คนเราทุกคนมีสิ่งที่เรารัก เราบูชา เทิดทูนไว้ทุกคน พ่อ-แม่ เป็นสิ่งที่พี่โม่งรักเช่นนั้น

เราทุกคนคงไม่อยากได้ยินคนนินทาเรา แต่มันห้ามกันไม่ได้ อาจจะมีโกรธ อาจโมโห

แต่มันอาจจะหายได้ในเวลาไม่นานนัก แต่ถ้าหากมันล้ำเส้นล้ำแดนเกินกว่าที่เราจะยอมรับได้แล้ว

มันอาจจะแปลสภาพจากความโกรธปรกติเป็นอย่างอื่นได้ การที่สิ่งที่เรารักยิ่งโดนเหยียบย่ำ ...

ไม่ต้องตอบหรอกกระมังว่ามันเจ็บปวดรวดร้าวขนาดไหน

 

อย่างคำว่า "อยากเห็นหน้าคนที่เบ่งมันมา...."ที่แว่วมาเข้าหูเนี่ย.....

 

.........จะขอคิดว่าเป็นข่าวลือที่ลอยมาแล้วมันเพี้ยนละกันนะ........

 

แต่ถ้ารู้ว่ามันมีคนพูดออกมาจริงๆล่ะก็.......

 

...................ไม่จบง่ายๆแน่............

 

...................

 

..................นั่นแม่พี่นะ......

 

...................

 

ปล// คราวนี้ขอจบเครียดละกัน ถือซะว่าพี่บ่นก็แล้วกัน

 

-------------------------------------------------พี่โม่ง-------------

 

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 21 Aug 2008 10:22:06 by "พี่โม่ง" แห่ง ชมรมเชียร์

          

 

เครดิตโดย ตาเจส หัวหน้า SomethingTeam http://eternitymoon.multiply.com/photos/album/19/19

คราวนี้พี่โม่ง...ก็ได้กลับมาเฮฮาปาจิงโกะกับชมรมเชียร์ที่รักยิ่งอีกครั้ง..

 

หลังจากป่วยออดๆแอดๆมาเกือบครึ่งปี....ดีใจชิบหายเลย...วู๊ปี๊...^0^..

 

 ดีใจมากที่ตูยังมีชิวิตรอดจากอะไรหลายๆอย่าง ไม่ว่าจะโรคภัยและอื่นๆอีกมากมาย...เหอเหอ

 

 นึกว่าจะตาย 5 ไปแล้วต้องมาใบ้หวยแทนเสียนี่...........อุวะฮ่าๆๆ -*-".............

 

  แต่ก็ได้กลับมาคอสอีกครั้ง....กับโปรเจคดองเค็มตั้งกะต้นปีหลังจากงาน TGS ที่มีชื่อง่ายๆว่า

 

           "โปรเจค Gundam00 "   

 

หลังจากที่หมอไม่มีคอมเม้นท์อะไรแล้วก็มีเวลาเพียง 40 วันเท่านั้น

.....ผ่านอะไรๆมามากเหลือเกิน.....

.....แต่มิตรภาพและความร่วมมือของทุกๆคนทำให้พี่พยายามจนวินาทีสุดท้าย.....

 

.....แล้วผลที่ได้ก็คือ.......

ส่งกันดั้มไปสองทีม....ได้รางวัลทั้งสองทีม

 

           

 (เครดิตโดยลูกแพนด้าผู้น่ารัก)http://panda128ja.multiply.com/photos/album/22/Oishi_Cosplay_2#

แล้วอีกทีมที่สมาชิกชมรมอีกกลุ่มประกวด ก็ได้รางวัลด้วย......

เครดิตรูป TooToon http://tootoon.exteen.com/20080810/3-oishi-cosplay-2-hot-japaness-festival

 

"ชมรมเชียร์ได้สามรางวัลในงานโออิชิคอสเพลย์"

 

- ทีม GN 001 ได้รางวัลป๊อบปูล่าโหวต

-ทีม GN002 ได้รางวัลที่3

-ทีม WOW ได้รางวัลที่2

 

ไม่มีอะไรจะน่าชื่นใจกว่านี้อีกแล้ว.......

 

ต้องขอขอบคุณทุกๆคนที่ช่วยเหลือพี่มาตลอดโปรเจคนี้

 

 -ตาบอล (ประธานชมรม คอสเซอร์เก้)

 สำหรับเงินทุน หยูกยา และเสบียงเกือบทั้งหมดที่ป้อนเข้าไปในโคโลนี่ตลอด 40วันของโปรเจคนี้

------------------------------

- นอย  ( เป็นคนคอสกันดั้มไดนาเมส)

สำหรับทุกอย่างที่ช่วยเหลือพี่ มันเป็นสิ่งที่วิเศษมากจนพี่ไม่มีวันลืม

------------------------------

 -คิว (เป็นคนคอส กันดั้ม เอ็กเซีย)

มือขวาของโปรเจคสำหรับการมาช่วยทำครึ่งเฟสหลังทั้งๆที่กำลังสอบอยู่    

------------------------------

- ปราง(คนที่คอสอาธัส ของทีม WOW)

ขอบคุณสำหรับคำปรึกษาดีๆและกับข้าวรสแซ่บๆที่ทำให้มีพลังในการทำงานทุกครั้ง น้องพี่

ยินดีด้วยที่ได้รางวัลด้วย^ ^

-----------------------------

-ตูน (TooToon นักกระจายเสียง และช่างเครื่องมือ 1 ในการประกอบกันดั้ม)

ปากร้ายแต่ใจดี๊ดี....ช่วยพี่ได้ไม่มีบ่น ขอบใจมาก....

-----------------------------

-บาส (เทพแห่งโมเดลระดับประเทศ  ของชมรมเชียร์)

ขอบคุณสำหรับการลงสีของชุด รายละเอียด คำแนะนำเกี่ยวกับดันดั้ม และให้ใช้บ้านเป็นโคโลนี่

ทำชุดทั้งหมดตลอด40วัน

---------------------------------

-แพนด้า(ตากล้องและรองประธานชมรม)

ขอบคุณสำหรับการช่วยพี่ในการคอสครั้งนี้+กับรูปสวยๆที่ถ่ายให้พวกพี่ได้ชื่นใจมาก....

ขอบคุณจริงๆ

--------------------------------

-โบ้ ( หน่วยกล้องภาคสนามที่มาเป็นช่างเครื่องจำเป็น)

ขอบคุณสำหรับการช่วยทีมในหลายๆเรื่อง ไม่มีโบ้นี่พี่แย่เลยนะนั่น

-------------------------------

-โอม (ตุ๊กตาไล่ฝนของชมรมเชียร์)

ขอบคุณสำหรับการช่วยเป็นช่างเครื่องอย่างทุ่มเท...^ ^

--------------------------------

-ฟิงค (นักดาบแห่งสกายฮอร์ก)

 ขอบคุณมากสำหรับการช่วยงานในวันประกวดหลายๆอย่าง

---------------------------------

-มาร์รีน (นายช่างใหญ่จำเป็น ที่เจ๋งเกินคาด)

ขอบคุณสำหรับการช่วยพี่ประกอบกันดั้มในวันงานมาก....ช่วยพี่ได้มากเหลือเกิน

--------------------------------

-กรุง ( โชเฟอร์ผู้ขนส่งกันดั้มจากนนทบุรีมาที่เซนทรัลเวิลด์)

ขอบคุณสำหรับน้ำ/น้ำแข็ง/พูดคุยเฮฮา และสำหรับรถที่ช่วยได้มากเหลือเกิน

----------------------------------

- คาเซ่+เหมี่ยว+อ๊อฟ+นัทจัง ( คอสเป็นล็อกออน/เซทซึนะ/องค์หญิงมารีนะ/เทียเรีย)

ขอบคุณมากๆ....พวกเธอทุกคนทำให้ทุกอย่างดูสวยงามและมีความสมบูรณ์

ทำให้ทีมกันดั้มมีความสวยงามและสมบูรณ์........^_^

---------------------------------

และอีกหลายๆคนที่ช่วยเหลือมาโดยตลอด และผู้เกี่ยวข้องอีกหลายๆคน

ไม่ว่าจ จักร/คัตโตะ /ต้น/ไบรอัน/มิคกี้/น้องนัท/แม่บาส/กุ๊กกิ๊ก /เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทั้งในและนอกชมรม ตากล้องทุกๆคน ผู้คนดีๆที่ผ่านไปมา คุณน้าพยาบาล และอีกหลายๆคนที่ไม่ได้กล่าวชื่อไว้

อย่าน้อยใจนา........แก่แล้วหลงๆลืมๆ -.....-"

 

----------------------------------------------------------------------

และขอขอบคุณ โออิชิ และ ฮอทเวฟ ที่จัดงานนี้

---------------------------------------------------------

 

 พี่โม่งจะไม่มีลืมวันคืนที่ดีๆตลอดชีวิต....จะไม่มีทางลืมว่ามันอบอุ่น และวิเศษขนาดไหน

แล้วจะมาเล่าช่วง40วันมันส์ๆให้ฟังคราวหน้า....ตอนนี้ขอไปพักผ่อนให้หายอยากเสียก่อนนะ ฮ่าๆๆๆ

 

พี่โม่งรักทุกๆคนเลยนะ^0^!!

 

..........................................................................พี่โม่ง.............

edit @ 11 Aug 2008 11:35:22 by "พี่โม่ง" แห่ง ชมรมเชียร์