ข้าคืออสูร ผู้เศร้าสร้อย และหม่นหมอง

 

ข้าเฝ้ามอง ชีวิตคน บนจุดหมาย

 

เห็นความสุข  ความทุกข์ อยู่ประปราย

 

มีเวียนว่าย มีตายเกิด อยู่วกวน

 

 

 ตัวข้านั้น มีคำสาป อันปวดร้าว

 

อสูรกร้าว มีสองขา ที่เป็นหิน

 

หนึ่งขยับ เจ็บแทบสิ้น ทั้งชีวิน

 

เป็นอาจิน ที่ต้องเก็บ เจ็บกายใจ

 

 

แต่เวลา นานหกเดือน เป็นเหมือนฝัน

 

ขาข้านั้น จะพลันหาย ไม่เป็นหิน

 

หกราศี นับเวลา นับนาจินท์

 

อสูรนั้น หายปลิดทิ้ง เพียงหกเดือน

 

 

อสูรนั้น มีเพื่อนพ้อง อยู่มากมาย

 

ภาษากาย ภาษาใจ นั้นสื่อถึง

 

อาจมีคน เห็นมิควร แลปั้นปึง

 

พวกเค้าจึง เกลียดชัง ข้าทำใจ

 

 

คนเกลียดข้า ชิงชังข้า ข้ามิถือ

 

อย่านำมือ แปดป่าย หมายป้ายสี

 

อย่าให้คน ของข้า เจ็บวจี

 

เขี้ยวเล็บข้า จักราวี เข้าฟาดฟัน

 

 

ความสุขข้า อสูรนั้น นั่นง่ายดาย

 

รอยยิ้มของ คนข้างกาย เพื่อนของข้า

 

ขอแค่ยิ้ม เปี่ยมสุข ทุกเพลา

 

ชีวิตข้า แค่หกเดือน มิเสียดาย

 

 

เวลาผ่าน เลยไป ไวเหลือหลาย

 

ครบหกเดือน สมหมาย ที่มั่นไว้

 

ขาอสูร กลับเป็นหิน ในทันใด

 

ขาข้าเจ็บ  ทั้งร่างกาย และจิตใจ

 

 

จิตมลาย ใจแทบขาด บาดกล้ำกลืน

 

ความสุข เมื่อวันคืน แทบสลาย

 

ทนทุกข์ จากคำสาป บาปปางตาย

 

อยู่เดียวดาย ไกลห่าง ร้างหกเดือน...

 

 

แต่สิ่งหนึ่ง ที่อยู่ใน ใจอสูร

 

คือรอยยิ้ม ที่เพิ่มพูน ในใจหมอง

 

ยิ้มขจัด ความเศร้า เหงาทั้งปอง

 

ยิ้นน้อยๆ ของเพื่อนพ้อง  ก้องในใจ

 

 

อสูรนั้น ใจฟื้นฟู พลันนั่งคิด

 

ข้าเจ็บปวด ถึงชีวิต คิดแค่กาย

 

แต่จิตใจ ข้าได้ สมดั่งหมาย

 

ยิ้มมากมาย ให้แก่ข้า คือตอบแทน

 

 

อสูรนั้น เลิกโศกเศร้า เป่าหม่นหมอง

 

แล้วลองมอง ข้างกาย เป็นเหมือนฝัน

 

เพื่อนๆ พี่น้อง ข้างกายพลัน

 

ปรากฏมา เคียงนั่ง ข้างกายตน

 

 

มิตรภาพ  นั้นยิ่งใหญ่  เกินถึงหยั่ง

 

เป็นพลัง  ช่วยฟื้นฟู    ชูใจหมอง

 

เป็นดั่งยา  ช่วยรักษา   ใจทั้งปอง

 

เป็นแสงทอง  ส่องชี้ทาง  กลางใจเรา

 

 

หกราศี  ปีต่อมา  คนรอเฝ้า

 

มิมีเงา ของอสูร  ดั่งหวังไว้

 

มันไม่มา  เฮฮาร่า แล้วรึไร

 

 มิมีใคร ล่วงรู้  ถึงความจริง

 

 

คำสาปร้าย  ของอสูร  นั้นมีนัย

 

มันคือใจ  ยึดติด  คิดถวิล

 

มิตรภาพ ช่วยกำหราบ คำสาปสิ้น

 

อสูรน้อย  นอนหลับยิ้ม.......สิ้นใจตาย................

 

 

-----------------------------------------------------------------------------------------

-----------------------------------------------------------------------------------------

 

พี่โม่งก็คงไม่ต่างอะไรกับ"อสูร" ดั่งในกลอนที่กล่าวมา....

 ในเมื่อพี่มีเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่ยิ้มให้.......

 พี่โม่งก็คงจะตายแล้วเกิดใหม่ได้เป็นแน่แท้...ฮี่ๆๆๆ

 

อย่าได้จมปลักกับความผิดหวังหรือความทุกข์ใดๆ นานเกินไปหละ

 

ไม่งั้นขาอาจจะเป็นหินได้นะเออ.....

 

-------------------------------------------------------พี่โม่ง-------

 

 

 

edit @ 6 Dec 2007 19:05:40 by "พี่โม่ง" แห่ง ชมรมเชียร์