......เมื่อราวๆปลายเดือนที่แล้วไปแต่งงาน........
...........................
................
.........
......
...
.เอ๊ย!!!..
.ไปงานแต่งงานมา....
.....จัดที่ระยอง แถวๆมาบตาพุด....ก็เลยพักที่รีสอร์ทแถวๆนั้นสามวัน
..ระยองซีวิว....ป้าเติมเจ้าของงานจองที่ไว้ให้"ทั้งรีสอร์ต" .....-*-"........ป้าจ๋า...เยอะไปแหล่ว....
....ไม่มีรูปตัวเองเดี่ยวๆ..เอารูปmujดูดีmujสุดมาละกัน...มีสาวๆพ่วงมาด้วยสองคน^W^
............................................
..........................
....สองคนข้างหน้าในรูปเป็นเพื่อนของแม่...ที่ไปพักด้วย....
ป้าแอ๋ว...กับน้องแอนลูกสาวเค้า.....และเจ้าของบล๊อกโทรมๆหนึ่งคนยืนด้านหลังฮ่าๆๆๆ
พ่อแม่อยากให้สนิทกับกับน้องเค้าไว้ ( เรื่องท่าจะยาว =W=" พ่อแม่ก็น๊า......เฮ้อ..)
โปรดสังเกตุที่นิ้วนางซ้ายน้องแอน...ม่ายยยยยยยยยย=[]="...
.....พอหมดรูปสองรูปนี้แล้ว เจ้าของบล๊อกก็คว้ากล้องไปถ่ายรูปบ้าง....
........เอารูปทะเลสวยๆมาให้ยลกัน ^W^......
ช่วงนั้นมีเรื่องให้เครียดและไม่สบายใจ เวลาที่สับสนและต้องการอะไรมาเยียวยา
ดอกไม้ริมหาด.......ทะเลสวยๆ .........น้ำทะเลใสๆ ...ช่วยได้เยอะทีเดียว
.....................................ทะเลสวยกว่าที่คิดไว้เยอะมากๆ....
......หาดทรายขาว....อาจจะเพราะยังไม่มีคนมาเที่ยวเยอะนัก...ดีจริงๆ
ดอกผักบุ้งทะเลบานเต็มหาด สวยดีจริงๆ...
ใสแจ๋วดีทีเดียวแหละ =W=+/
...เอาเท้าตัวเองพิสูจน์ความใส.....
..............เค้าเก็กให้ถ่ายรูป....มุมสวยจนน่าแปลกใจ.....
เราจะไม่ฝากอะไรไว้ที่หาดสวยๆนี้ นอกจากรอยเท้าและความทรงจำ....
......................................
หิวแล้ว...ไปหาของกินริมหาดทรายกัน...
หอยตลับตัวเบ่อเร่อ......(เอามือคนถ่ายไปเปรียบเทียบ...) โลละ 100....
กุ้งเป็นๆตัวใหญ่ๆ........
.....หอยสังค์ย่าง....ตัวเล็ก60....ตัวใหญ่ 100
....เลยสั่งให้เอาทั้งสองตัวนี้ไปสำเร็จโทษซะ...=W=+...
......เอาไปทำเป็นยำ.....
...รสชาติกรุบๆกรอบๆ นุ่มลิ้น คล้ายเป๋าฮื้อ...... บางชิ้นอาจจะเหนียวไปนิด แต่โดยรวมอร่อย
................
สามวันที่อยู่ที่นั่นพยายามเก็บบรรยากาศดีๆเอาไว้ให้มากที่สุด เพราะรู้ว่าอีกนานกว่าจะได้ไปทะเลอีก...
....พยายามที่จะมองความทุกข์เป็นรอยเท้าบนพื้นทราย.....มันมีวันที่จะจางหายไป
...น้ำทะเลที่อ่อนโยนและใสบริสุทธิ์จะชะล้างรอยแห่งความทุกข์นั้นๆไปเอง ไม่ช้าก็เร็ว....
....เป็นตัวของตัวเอง...ไม่ทรยศใจตัวเอง....ไม่ทรยศความรู้สึกตัวเอง.....
.....เอาความเจ็บปวดทิ้งไว้เหมือนรอยเท้าที่เราย่ำเดิน.......
....และให้เวลามันชะล้างไปเอง.........
....แหงนมองฟ้า.......แล้วเดินหน้าต่อไป......
......เวลาที่ฟ้าจะยิ้มให้เรา.....มันต้องมาถึงซักวัน....
................................................................................................................
................................................................ถึงได้กลับมาอยู่ที่นี่ไม่หนีไปไหน.......ไงล่ะ^W^/....
---------------------------------
---------------------------------เวลาจะพิสูจน์ทุกอย่างเอง--------
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
--------------------------------------------ไปแล้วนะครับ-----เจอกันใหม่--^W^----